Your cart is currently empty!
Tag: eenadu
-

ప్రభో… (కవిత)
‘‘ఎంత మాత్రమున ఎవ్వరు తలచిన అంతమాత్రమే నీవు! అంతరాంతరము లెంచి చూడ పిండంతే నిప్పటి యన్నట్లు’’ …ఖరారే, అన్నమయ్యకు దైవత్వం బోధపడే ఉంటుంది! లేకుంటే, నిన్ను చూడకుండా అలా ఎలా రాయగలడు? త్యాగయ్యకు నీ పరిచయం ఉండే ఉంటే- ‘చాల సరళమయ హేల, సుగుణ గుణశీల, బుధ శిష్య లోల, విధృత శర జాల, శుభకర కరుణాల వాల, ఘన జ్ఞాన భవ్య మన మాలికాభరణ’ అని నుతించకుండా ఎలా ఉండగలడు? === జ్ఞానాంబుధి…
-

‘లూప్’
ఇరులు మురిపిస్తాయి! కనులు బరువౌతాయి! వెనక, అంతర్ కుహరాల్లో జలసంద్రాలు పోటెత్తకుండానే ఆవిరైపోతుంటాయి!! తట్టుకోగలిగే గట్టు లేదు మరి!! దొంతరల్లోంచి ఒళ్లు విరుచుకుంటూ గమనాల కత్తులు పదును సరిజూసుకుంటాయి ఆ అగాథాల్లోకి తొంగిచూసినప్పుడెల్లా వికృతమైన అందం కనిపిస్తుంది- దాచుకోలేని పాత మొహంలో! మోహం ఎంత పని చేసింది చెప్మా? ప్రతిరోజూ ఆత్మహననం! నడిపగలే, తెల్లార్చడం… బండి నడవడం కోసమే బతకడం… సంజె గుంకగానే మళ్లీ చావడం… ఆత్మని గూటిలో దాచేసి అడుగులు…