దేహం లోపలి భాగంలో గాయం త్వరగా మానుతుందంటుంది శాస్త్రం.. అలా మానని, మానే అవకాశం లేని గాయాలను చూపుతుంది అనుభవం.. అవి- చిరంతన, చిద్రూప అంతఃక్షతాలు! * * * మనకు ముందు.. మరొకరు అడుగు పెట్టనే లేదు! మన తర్వాత.. మరొకరు ఆ ప్రయత్నం చేయలేదు! ‘మనం’ అని ప్లూరల్గా పలకడంలో… ‘సింగులర్’ కాంప్లెక్స్ను పీక పిసికి చంపేయగలమనే… ధైర్యం, పొగరు, దిలాసా..! అయితే అవి- ఆందోళన, భయం, వేదనా జనితాలు!! * * * …
అదంటే నాకు, అదొక రకం అయిష్టం… ఎందుకో.. ఏమో… పసితనం నుంచీ ఆ రకం క్లయిమాక్స్ నాకెన్నడూ రుచించలా… పడటం కొత్త కాదు, తిరిగి లేవటమూ పాతబళ్లేదు పడిపోయే ఉండరాదనే, …బోమనే నిర్వేదాంతక కుహనా తత్వం! ఓటమి కొత్త కాదు గెలిచినట్లు గురుతు లేదు అయితే- ఓటమి మళ్లీ ఎదురవకుండా, యుద్ధానికి దిగకపోవడమే మేలనే వంచనాత్మక ఆత్మ జ్ఞానం!! ‘తత్వ- జ్ఞానం’ బహు మెండు నాకు… అదే లుప్తమై ఉంటే గనుక, ఏనాడో దానిని …
‘‘ఎంత మాత్రమున ఎవ్వరు తలచిన అంతమాత్రమే నీవు! అంతరాంతరము లెంచి చూడ పిండంతే నిప్పటి యన్నట్లు’’ …ఖరారే, అన్నమయ్యకు దైవత్వం బోధపడే ఉంటుంది! లేకుంటే, నిన్ను చూడకుండా అలా ఎలా రాయగలడు? త్యాగయ్యకు నీ పరిచయం ఉండే ఉంటే- ‘చాల సరళమయ హేల, సుగుణ గుణశీల, బుధ శిష్య లోల, విధృత శర జాల, శుభకర కరుణాల వాల, ఘన జ్ఞాన భవ్య మన మాలికాభరణ’ అని నుతించకుండా ఎలా ఉండగలడు? === జ్ఞానాంబుధి …
హైదరాబాదు మణికొండలోని ప్రభుత్వ ఉన్నతపాఠశాల విద్యార్థులను ఉద్దేశించి చేసిన ప్రసంగం (కార్యక్రమం ఏర్పాటుచేసిన ప్రభోదిత స్వచ్ఛంద సంస్థ సారథి శ్రీమతి జయభారతి గారికి, ప్రధానోపాధ్యాయులు నాగార్జున గారికి కృతజ్ఞతలు) గ్రంథాలయాలు అంటే మీలో చాలా మందికి తెలిసే ఉంటుంది. కొన్ని పుస్తకాలను ఒక చోట చేరిస్తే దాన్ని లైబ్రరీ అంటాం. గ్రంథాలయం అంటే గ్రంథాలన్నీ ఉండే ఒక ప్రదేశం. కాబట్టి, గ్రంథాలయాల గురించి చెప్పడానికంటె ముందు.. పుస్తకం గురించి చెప్పాలి. పుస్తకాన్ని మనం కొద్దిగా బరువైన భాషలో గ్రంథం …
అదంటే నాకు, అదొక రకం అయిష్టం… ఎందుకో.. ఏమో… పసితనం నుంచీ ఆ రకం క్లయిమాక్స్ నాకెన్నడూ రుచించలా… పడటం కొత్త కాదు, తిరిగి లేవటమూ పాతబళ్లేదు పడిపోయే ఉండరాదనే, …బోమనే నిర్వేదాంతక కుహనా తత్వం! ఓటమి కొత్త కాదు గెలిచినట్లు గురుతు లేదు అయితే- ఓటమి మళ్లీ ఎదురవకుండా, యుద్ధానికి దిగకపోవడమే మేలనే వంచనాత్మక ఆత్మ జ్ఞానం!! ‘తత్వ- జ్ఞానం’ బహు మెండు నాకు… అదే లుప్తమై ఉంటే గనుక, ఏనాడో దానిని …
ఇరులు మురిపిస్తాయి! కనులు బరువౌతాయి! వెనక, అంతర్ కుహరాల్లో జలసంద్రాలు పోటెత్తకుండానే ఆవిరైపోతుంటాయి!! తట్టుకోగలిగే గట్టు లేదు మరి!! దొంతరల్లోంచి ఒళ్లు విరుచుకుంటూ గమనాల కత్తులు పదును సరిజూసుకుంటాయి ఆ అగాథాల్లోకి తొంగిచూసినప్పుడెల్లా వికృతమైన అందం కనిపిస్తుంది- దాచుకోలేని పాత మొహంలో! మోహం ఎంత పని చేసింది చెప్మా? ప్రతిరోజూ ఆత్మహననం! నడిపగలే, తెల్లార్చడం… బండి నడవడం కోసమే బతకడం… సంజె గుంకగానే మళ్లీ చావడం… ఆత్మని గూటిలో దాచేసి అడుగులు …
కూర్చుని తింటూ ఉంటే.. తన తర్వాతి తరాలు గూడా నిమ్మళంగా రోజులు గడిపేయడానికి వెసులుబాటు కల్పించగల ఒక ప్రభుత్వోద్యోగాన్ని వదులుకుని… యిచ్ఛాపూర్వకంగా పాత్రికేయ వ్రతంలోకి ప్రవేశించినవాడు ఎల్లయ్య. మదరాసులో- పెద్దదిక్కు అయిన మిత్రుడి పత్రికా ప్రెస్సులో ఉద్యోగం, వేర్వేరు పత్రికల స్థాపనలు, మూసివేతలు తర్వాత 1970లో ఆయన స్థాపించిన వారపత్రిక ‘ఆదర్శిని’. రెండున్నరేళ్ల తర్వాత.. ఎల్లయ్య- భారతమ్మ దంపతులకు పుట్టిన ఒకే ఒక్క కొడుకు నేను. ఆ రకంగా తల్లిదండ్రుల ద్వారా నాకున్న ఏకైక తోబుట్టువు ‘ఆదర్శిని’. …
దేవీప్రసాద్ ఒబ్బు కథా సంపుటి ‘సాగరం సాక్షిగా..’కు ముందుమాట కథల సంకలనానికి ఇది ముందుమాట కాదు. ఒక గుత్తిగా అమరుతున్న కథా సుమాలను ఆఘ్రాణించి.. ఆలోచించి, ఆగ్రహించి ఆ పరిమళాలలను నిశ్వసించకుండా నాలోనే దాచుకోగల వాడిని మాత్రమే నేను. అంతేతప్ప, కథల గుణవిశేషాలను పుటం వేసి వాటి సందేశాలను, లాక్షణిక సౌందర్యాన్ని ప్రశంసించగల, అధిక్షేపించగల ప్రజ్ఞ, విజ్ఞత నాకు లేవు. నా అనర్హతల గురించి నాకు పరిపూర్ణమైన జ్ఞానం ఉంది. కానీ, తరాలుగా పెనవడిన బంధాల వలన …
అరె.. ఎంత తేడా కొట్టేసింది చెప్మా! ‘ఖర్మ’ అంటే ప్రారబ్ధం కాదు! ‘పట్టుబట్టలూ లేదా పౌరుషమూ’ నట! నిఘంటువు నిర్దాక్షిణ్యంగా చెప్పేసింది. అవేవీ లేకుండానే, ఖర్మ ఉన్నదే బతుకులో! తప్పుడు అర్థమే సరైనదని అనుకుంటూ నిత్య వ్యవహారంలో వాడేస్తున్నామే…! నిఘంటువుల్ని క్షమించి, కాస్త సవరించాలి.. జనవ్యవహారంలో నిలిచినదే జీవభాష మృత అర్థాలనూ, వ్యర్థ భాష్యాలనూ పాతర వేయండి మీ వ్యుత్పత్త్యార్థాలూ, భాషాప్రమాణాలూ కట్టిపెట్టండి ఖర్మంటే ప్రారబ్ధమే, ఒప్పుకోండి! లేకుంటే, కోటానుకోట్ల దుఃఖభోగులం మేం కించపడి, …
Welcome to WordPress. This is your first post. Edit or delete it, then start writing!
